Założenia
etatu macierzyńskiego

Język kształtuje odbiór rzeczywistości, a słowa jakimi opisujemy okres w życiu kobiety po narodzinach dziecka przekłada się na społeczny i indywidualny odbiór macierzyństwa. Proponowana inicjatywa zakłada więc zmianę pojęcia „urlopu macierzyńskiego” na ETAT MACIERZYŃSKI.

Zmiana społecznego sposobu myślenia

Celem inicjatywy nie jest w pierwszej kolejności zmiana prawa, lecz zmiana społecznego sposobu myślenia o macierzyństwie, pracy opiekuńczej i pozycji matek na rynku pracy. „Urlop macierzyński” może sugerować, że kobieta opiekująca się małym dzieckiem w domu ma przerwę od aktywności zawodowej, a co za tym idzie, ma czas wolny, odpoczywa, choć rzeczywistość pierwszych miesięcy po porodzie obejmuje intensywną opiekę nad dzieckiem, odpowiedzialność, stres, zmęczenie oraz adaptację do nowej roli.

Inicjatywa odpowiada na realny problem społeczny i zawodowy: kobiety po urodzeniu dziecka często doświadczają stereotypowego postrzegania jako mniej dyspozycyjne, mniej efektywne lub mniej zaangażowane, okres opieki nad dzieckiem bywa zaś traktowany jako „przerwa w karierze”, co może skutkować wolniejszym wzrostem wynagrodzenia, mniejszymi szansami na awans, niechęcią pracodawców do powrotu matki do pracy oraz poczuciem konieczności „nadrabiania” zawodowej straty.

Inny etap aktywności

Macierzyństwo nie powinno być postrzegane jako wyjście z rynku pracy, luka w CV ani zatrzymanie rozwoju zawodowego, ale jako inny etap aktywności, wymagający szerokich kompetencji, dużej odpowiedzialności i dobrej organizacji. Proponowane pojęcie ETAT MACIERZYŃSKI ma podkreślać, że kobieta w tym czasie nie „nie pracuje”, lecz wykonuje szczególną, społecznie istotną pracę opiekuńczą, a zdobywane przez nią kompetencje są wartościowe i doceniane zarówno w życiu osobistym, jak i rozwoju zawodowym.

Rodzina i kariera

Zmiana nazwy „urlopu macierzyńskiego” na ETAT MACIERZYŃSKI ma również znaczenie demograficzne. Jeśli macierzyństwo jest odbierane jako ryzyko zawodowe, kobiety mogą odkładać decyzję o pierwszym dziecku, ograniczać liczbę dzieci albo rezygnować z macierzyństwa całkowicie. ETAT MACIERZYŃSKI miałby zmniejszać napięcie między rodziną a karierą, wzmacniać poczucie bezpieczeństwa i pokazywać, że urodzenie dziecka nie oznacza zawodowej straty, lecz czasowe przesunięcie aktywności na obszar pracy opiekuńczej.

Kompetencje, które zostają

Ważnym elementem inicjatywy jest także odwrócenie negatywnej narracji o macierzyństwie. Opieka nad dzieckiem rozwija kompetencje przydatne zawodowo: organizację czasu, wielozadaniowość, odporność na stres, szybkie podejmowanie decyzji, empatię, odpowiedzialność i zdolność adaptacji. W długim okresie matki mogą osiągać wyższe wyniki produktywności niż kobiety bez dzieci, szczególnie gdy mają więcej niż jedno dziecko. Zamiast traktować więc macierzyństwo jako lukę w zawodowym życiorysie, można je uznać za integralny etap rozwoju osobistego i zawodowego.